Droes PDF Print E-mail
zondag, 07 september 2008 12:15

Droes 
 
Droes is een veel voorkomende ziekte bij paarden veroorzaakt door een bacterie, Streptococcus equi. Omdat deze bacterie goed kan overleven in water of op de grond maakt dit van droes een zeer besmettelijke ziekte.
De incubatieperiode (dit is de periode vanaf de eerste besmetting tot de eerste tekenen van ziekte) van droes is 4-12 dagen. Daarna beginnen de symptomen, sommige paarden hebben maar enkele van deze symptomen, andere hebben er meer:
-verlies van eetlust
-koorts (tot zelfs 41 graden)
-hoesten, benauwdheid
-snot uit de neus (meestal helder in het begin maar al snel tot geel pusserig)
-zwelling van de lymfeknopen (meestal tussen de kaaktakken of net achter de kaak)
-deze zwellingen kunnen openbreken waarna er pus uit stroomt  
 
  
  
 
     zwelling achter de kaaktak    opengebroken abces met pussige neusuitvloei
In zeldzame gevallen kunnen de gevormde abcessen (pusbulten) in het lichaam zelf openbarsten en zich verspreiden, dit noemen we verslagen droes en is een levensgevaarlijke vorm. gelukkig komt deze vorm bij goede zorg maar weinig voor, minder dan 1% van de gevallen.
 
Wat te doen als je een paard van droes verdenkt? 
 Meestal is het eerste teken een zeer hoge koorts die langer aanhoudt, in deze gevallen is het verstandig om het dier na te laten kijken. Na bevestiging van de dierenarts is het raadzaam zo snel mogelijk te behandelen. In het beginstadium is droes goed gevoelig voor antibiotica en kan daarmee veel narigheid worden voorkomen, als er al abcessen gevormd zijn is het vaak nodig deze te openen en te spoelen. Het geven van antibiotica als er al abcesssen zijn, maar die nog niet genoeg gerijpt zijn, kan de rijping vertragen.
 
Welke maatregelen moeten we op stal nemen? 
Droes is een veel voorkomende ziekte die dus vele paarden al eens ondergaan hebben en dus meestal weinig problemen geeft bij oudere paarden. Jonge paarden zijn echter zeer gevoelig en kunnen flink ziek worden. Ook kunnen grotere uitbraken voor een zo grote hoeveelheid besmettingsstof zorgen dat zelfs oudere paarden er last van kunnen krijgen. Daarom is het bij uitbraken verstandig om een isolatieplan te overwegen. 
 
Het beste zou zijn om de paarden in 3 groepen te verdelen:
-paarden die abcessen hebben
-paarden die koorts hebben die langer dan 24 uur duurt maar nog geen abcessen hebben
-gezonde paarden
 
 
Tussen deze groepen moet contact vermeden worden, dit betekent: 
-geen direct contact tussen de paarden
-geen tuig, harnachement, dekens of borstels wisselen
-na contact met één van de 2 eerste groepen kun je droes ook zelf verspreiden via je handen, je schoenen of je kleding
-eerst de gezonde paarden verzorgen voordat je naar de zieke groepen gaat 
Kleren wisselen, laarzen aandoen en ontsmetten is dus belangrijk om verspeiding te voorkomen. Daarbij is het goed om te weten dat droes redelijk goed bestand is tegen bleekmiddel en fosforzuur. Chloorhexidine en Povidone-jood (betadine) werken veel beter om de bacterie te doden.
Een ander belangrijk punt is dat de bacterie lange tijd in het water of op de grond kan overleven, afhankelijk van de vochtigheid tot zelfs 2-3 maanden. Dat betekent dat gezonde paarden die op een wei komen waarop pas geleden een uitbraak is geweest besmet kunnen raken. De gezonde paarden moeten 2 maal per dag getemperatuurd worden en bij een verhoging die langer dan 24 uur duurt verplaatst worden naar de koortsgroep. 
 
Is enten de oplossing? 
Er bestaat tegen droes een enting in Nederland waarvoor veel reclame wordt gemaakt. Helaas betekent het laten enten van je paard niet dat het paard geen droes meer kan krijgen. De effectiviteit is moeilijk aan te tonen en tot nu toe heb ik van dit vaccin (het Nederlandse) nog geen percentages van minder uitbraken of minder zieke paarden gezien. De fabrikant zegt wel dat gevaccineerde paarden meestal minder erg ziek worden. Ook kan het aantal uitbraken door vaccineren verminderen, wat niet wil zeggen dat gevaccineerde paarden nog steeds ernstig ziek kunnen worden van droes. Een vervelend bijeffect dat de enting kan hebben is het krijgen van dikke benen. Dit komt omdat paarden die in aanraking zijn geweest of zijn met de infectie en daarnaast worden geent, hier een overdreven afweer op kunnen maken. Door deze afweer wordt de wand van kleine bloedvaatjes iets veranderd waardoor er vocht uit kan sijpelen. Meestal is dit met een snelle en goede behandeling snel te herstellen. Enten bij een uitbraak is dus niet zonder risico, het verstandigst is het om van gezonde paarden de temperatuur 8 dagen te controleren voordat je ze laat enten. Bij paarden die koorts ontwikkelen of andere ziekteverschijnselen is het beter om niet te enten. In de Verenigde Staten is momenteel een vaccin te krijgen dat niet geinjecteerd wordt, maar in de neus geblazen wordt en wat minder bijwerkingen lijkt te hebben. 
 
F.Lashley